Czesław Miłosz – „Który skrzywdziłeś”. Wiersz jest przykładem liryki zwrotu do adresata. Powstał w Waszyngtonie w 1950 roku. Następnie znalazł się w zbiorze zatytułowanym „Światło dzienne”. Adresat tej wypowiedzi nie jest wprost nazwany, lecz scharakteryzowany poprzez omówienia poetyckie. Jawi się jako tyran krzywdzący uczciwych. Jest cyniczny, okrutny, skłonny do upokorzenia drugiego człowieka. Jego siła czynienia zła bierze się po części z poklasku otoczenia, na które składa się tłum błaznów szczęśliwych, że „jeszcze jeden dzień przeżyli”. Autor zaznacza jednak, że siła tyrana jest pozorna. Zagrożenie dla niego stanowi poeta: „Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy.”. rolą poety i poezji jest dawanie świadectwa prawdzie, przestrzeganie, ale i demaskowanie tyrana. Autor sugeruje również, że najlepszym rozwiązaniem dla despoty będzie śmierć. Mówi: ”Lepszy dla Ciebie byłby świt zimowy I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta”. Mając na uwadze czas powstania tekstu, można sądzić iż odnosi się on do okresu stalinizmu i osoby Józefa Stalina. Jednocześnie trzeba dodać, iż ten wiersz ma wymowę uniwersalną.